Onlarca arkadaşım askere gitti. Aynı oranda da asker eğlencesi yaptı. Bir tanesi olaysız geçti. O da değerli dostum Bulutun eğlencesiydi.
Bizim muhitteki tüm asker eğlencelerinde kesin bir olay çıkıyor. Nedeni ise çok basit. Alkol denilen meret şişede durduğu gibi durmuyor. Bir de bizim mahalledeki asker eğlencesine gelen veya gelecek insanlar sanki bilenipte geliyor. “koşun koşun şunun asker kutlaması varmış, gidelim biraz stress atarız.” Bütün günün stresini, boş gezmenin verdiği siniri birkaç yudum birayla birleştirip “büyük dağları ben yarattım küçüklerde ona özendi” triplerine girip ortalığı birbirine katıyorlar.
Artık bu durum bir gelenek oldu. Bu gelenek mahallede öyle bir yerleşti ki her eğlenceden sonra normal birşeyden bahsediyormuşuz gibi gece yaşanan kavgalardan bahsediyoruz. Yaralılardan falan bahsediyoruz. İlginç bir muhitte oturduğum kesin.
Eğlenmeyi bilmiyoruz ama eğlence olsun diye de bir tarafımızı yırtıyoruz. Bu durum sadece bizim asker eğlencelerimiz için geçerli değil. Bizim ülkemiz böyle vakaların cennetidir mutlaka. Zaten ben bugüne kadar hiç anlamamışımdır askere giden insanların böyle eğlenceler yapmasını konvoyla yollara çıkıp haber vermesini hep gereksiz bulmuşumdur. Özellikle o otobüsün önüne dikilip istiklal marşı okumaları o kadar yapmacık gelir ki. Okul zamanında istiklal marşından nasıl kaçarız derdine düşen insanlar o gün gelince bıraksan on kıtasını okuyacak hale gelirler.
Askere gidecek olanı havaya atarlar ama düşerken hiç oralı olmazlar.