Kutsal bilgi kaynağından bir alıntı. linki de burda
bence bu atatürk düşmanı olmakla suçlanan insanların ekserisi atatürk’ten değil de atatürkçü olup da saçmalayan tiplerden nefret ediyor.
atatürk’ün hayatını analiz ettiğinde hata ve kusurlarını sayabilirsin ama sonuçta başardıklarına da saygı duyarsın. fakat şu ortamda atatürkçüyüm ben diye geçinip her önüne gelene küfreden, ülkeyi yalnızca kendisinin sayan, durmadan diğer insanları aşağılayan, kendisiyle farklı fikirde olan herkesi vatan haini ilan eden cahil cühela kesimi ile uğraşmaktan bazen kantarın topuzu kaçıyor gerçekten.
bu ülkede atatürk’ten ciddi ve içten bir şekilde nefret eden adam azınlıktadır. yok demiyorum, varlar ama azdır. insanları çoğunlukla çileden çıkartan atatürk değil atatürkçüyüm diye ortada gezen tipler ve onların tavırları. bazen onlar o kadar iç bayıyorlar ki onlara karşı oluşan tiksintiden atatürk’de payını alıyor.
bunun da ötesinde “hiç bir türkiye cumhuriyeti vatandaşı da atatürk’ü sevmek zorunda değildir, buna da zorlanamaz.” isteyen nefret de edebilir. ne hardkor atatürkçülerin ne de devletin bu konuda yapabileceği bir şey yok. bu ülkede vatandaş olmanın şartı atatürk’ü sevmekten geçmiyor. doğdun, yedin, çalıştın, kazandın. bu ülkenin vatandaşı oluyorsun. öyle şartlı vatandaşlık falan martavalı olmaz. demokrasi var bu ülkede diyorsan ve bunun kemalist düzenin bir parçası olduğunu iddia ediyorsan (ki aslında biliyoruz kemalist fikir sistemi demokrasiden nefret ediyor) bunu kabulleneceksin ilk başta.
daha da ötesi hiç bir vatandaş doğuştan “kemalist” olmak zorunda değil. sonradan da olmak zorunda değil. isteyen istediği düzene inanır, istediği ideolojiyi takip eder, talep eder, gerekirse oyunu da o yönde atar.
laik, demokratik hukuk devleti olmanın “olmazsa olmaz şartı” kemalizm falan değildir. onlarca kemalist olmayan bu tarz demokrasiler var. atatürk keşfetmedi yani bu konsepti, tek yolu da kemalizm değil.
hatta tam tersi kemalist düşüncenin şu anda gelmiş olduğu noktada bu ülkenin ne laik, ne demokratik ne de hukuk devleti olma şansı var. olmuyor işte 80 sene geçmiş hala geldiğimiz yer ortada.
kemalist düşüncenin demokrasiye ve demokratik düşünceye karşı direnci, hastalıklı milliyetçi yapısı, azınlıklara karşı gösterdiği tutum, çoktan çağın gerisinde kalmış o altı ok hikayeleri falan ile bu ülke ilerleyemiyor. zaten son 30 senedir sırtımızda taşıyorduk bu yükü, şimdi de bu içine düştüğümüz çarpık devlet yapısından ve anayasadan nasıl kurtulacağız mevzusu bu. ortada onun kavgası dönüyor.
neyse ki bu işler bitiyor artık. önümüzdeki 5-10 senede ülkenin atatürk algısı ciddi anlamda değişecek, rafine olacak. zamanla da daha “insan” bir atatürk’ümüz olacak. şimdi bu atatürkçülerin kafasındaki yarı peygamber, hata yapmayan, eleştirilemez bir varlık. 10 sene sonra insana dönüşecek. o zaman rahatlayacağız.
bak aklı kıt olanlar için tekrar yazıyorum :
kemalist düzeni ve atatürk’ü eleştirenlerin ufak bir kısmı ondan nefret ediyor. nefret edilen taşkafalı kemalistlerdir. hedefi şaşırtmayın.