Fotograf hikayeleri
İçimden söküp atmak istediğim bir zehir var. Gün gün beni kemiren bir zehir. Uzun zaman önceden kalma bir zehir. Bir türlü söküp atamadığım bir zehir.
Artık onu içimde istemiyorum. Her hareketimde beni durdurmasını istemiyorum. Bana zarar vermesini istemiyorum.
Hadi defol içimden. Artık yaşamak istiyorum. Rahat nefes almak istiyorum. Her aldığım nefeste o zehrin tadını almak istemiyorum.
Yallah cinler yallah. Kışkış cinler kışkış.
bu yazıyı bir kere daha yazmıştım fakat yalan olduğu için tekrardan yazma gereği duyuyorum. gerçekten önem verdiğim bir oluşum olduğundan tekrardan bilgi vermek istediğim bütün blog yazarları tek bir konu etrafında seslerini yükseltiyor. hepsi “yoksulluk” başlığı altında yazılar yazarak bir ortak akıl oluşturmaya çalışıyor. bunun yanında o gün blog yazarları gelirlerini bazı yardım kuruluşlarına bağışlayarak somut adımlarda atmış olacaklar. gün 15 ekim 2008 konumuz “yoksulluk” tüm yazarlar harekete geçin bakalım.
büyük sorun aşıldı. bütün yazıları kaybettik. fakat yeniden yayındayım. yazmaya çizmeye devam ediyorum. artık server sorunu yaşamak istemiyorum. sadece yazmak sadece yazmak istiyorum. tema olayına gelince bir yedeğini almadığım için. k2 temanın editlenmiş halini kaybetmiş durumdayım. zaten blogta son olarak bir tema arayışı içindeyken sitemin başına gelmeyen kalmadı.. şimdilik default temayla devam ediyoruz. bir zaman böyle devam edecek. inşallah ilham gelir de birşeyler çizerim. şimdilik hayırlısı diyoruz. ve yaşamaya devam ediyoruz…